| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
در انوار زرین خورشید که از میان شاخسار انبوه درختان بر کف جنگل راه یافته،در راه پرپیچ وخم نیلوفر به سوی آسمان باز، درزمزمه ی ماهیگیر پیر،در ناله ی نی چوپان،در رقص مستانه وعاشقانه ی پروانه ی زرین بال ،.......
در نوای هر که مینوازد، در سرای هر که می سراید، درهرچه میبیند ونمیبیند، در هر چه میگوید ونمی گوید، در هر چه میباشد ونمی باشد، همه یک چیز می جوید،یک چیز می یابد،یک چیز می فهمد ....... وآن مهر است ومهربان . عشق است ومعشوق .
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه پنجم خرداد 1387ساعت 16:59 توسط میتل |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
میتل نامی که او برمن نهاد.اویی که برای داشتنش زمین وزمان را قسم دادم.و پارسا ثمره ی عشق قشنگی است که او به من هدیه کرد تا من ادامه دهم....
|
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 مهر 1386 شهریور 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 |
| پیوندها |
|
اسب کیشوند ماهی سیاه کوچولو به او بگویید دوستش دارم آنا نارنجی زن نارنجی جودی ابوت تزئین |
|
RSS
|